Ear Splitting

آرتور سی کلارک.
باز هم علمی-تخیلی. به قول شاعر، از هر چه بگذریم، اصولا از چیپسه ... ببخشید! از کتاب علمی-تخیلی نمی تونیم بگذریم!

ریشتر 10 یکی از دوست داشتنی ترین کتاب های آرتور سی کلارکه. بین تمام کتاب های کلارک، من این داستان رو به همراه فواره های بهشت و شاید هم کمی نغمه های زمین دور دست، از باقی کتاب هاش بیشتر دوست دارم.
برعکس خیلی ها، اصلا هم از راما لذت نبردم! آخرش هم اصلا نفهمیدم معنی اون مکاشفه چی بود!
گرچه نویسنده علمی-تخیلی محبوب من آسیموفه، اما ای، با کلارک هم میشه از جریان علمی-تخیلی عصر طلایی لذت برد.

ریشتر 10، جریان عظیم ترین و ویرانگر ترین زلزله تاریخ بشریته که آمریکای شمالی رو از عرض شکافته و به دونیمه تقسیم می کند.
لوییس کرین، مردی که در دوران کودکی و بر اثر زلزله، دستی نیمه فلج و آویزان دارد، می تواند وقوع زلزله را از دردی که در دست معلول خود احساس می کند، پیش بینی کند. بنابراین بنیادی برپا می کند تا تمامی زلزله های کره زمین را پیش بینی کرده و از خسارات وحشتناک آنها جلوگیری کند.
در این میان، دو شخصیت دیگر داستان، دن نیوکامب سیاه پوست و النا کینگ با ته مایه های چینی-ژاپنی هم نقش به سزایی دارند.

جالب است، تیغ تیز پیش بینی کلارک، سرنوشت خاورمیانه را از قلم نینداخته است. در این کتاب و بهتر است بگویم در سال 2024 به پیش بینی کلارک، ایرانی ها تلاشی برای نابودی اسراییل انجام داده اند و رو به موفقیت بوده اند که این قوم، برای جلوگیری از دست پیدا کردن مسلمانان ایرانی به نیروگاه های اتمی و کلاهک های خود، تمامی ذخایر اتمی خود را یک جا منفجر می کنند.
خاورمیانه و تمام انسان های آن از روی زمین محو شده و ابری رادیو اکتیو به نام ماسادا، زمین را فرا می گیرد که بارش های مرگ آفرینی تولید کرده و هر روز، کل زمین را دور زده و سیر می کند.

تلاش کرین بر این است که طی فرآیندی پیچیده که بحث در مورد آن خارج از این مقال است، تمامی قاره های زمین را به هم چسبانده و قاره ای واحد به نام "پانگیا" تولید کند که در مقابل، تمامی زلزله خنثی شود.

وضعیت مسلمانان آمریکا هم مورد توجه است. فصل هایی طولانی به سرنوشت نیوکامب برمیگردد که زندانی شده و بعد به دلیل اشراف به اسلام آزاد میشود.

خیلی جالب است که همه می گویند کلارک در این کتاب نگاه مثبتی به مسلمانان داشته، ولی من حسی کاملا برعکس این نظر را دارم! چرا، خودم هم نمی دانم.

در کل، کتاب فوق العاده ای است! از آنهایی که من خواندنش را، در صورتی که حوصله کلارک خوانی داشته باشید را صد در صد توصیه می کنم.
پس بخوانید و لذت ببرید!

و یک روز صبح که مردم از خواب بیدار شدند، فهمیدند که جنگ تمام شده است. البته جریان کاملا هم اینطور نبود. یعنی قضیه آنطور ها هم نبود که آدم ها در رختخوابشان غلت بزنند و در حالی که چشم های قی کرده و پف آلود خود را به سقف ترک خورده اتاقشان می دوختند، چنین الهامی به آنها القا شده باشد. نه.
همه فهمیدند جنگ تمام شده، چون وقتی به ساعت های صامت روی دیوار نگاه کردند، دیدند که دیگر صبح نیست، بلکه روز کم کم به ظهر نزدیک می شود. در شهر هیچکس ساعت زنگدار نداشت که کوک کند و شش صبح بیدار شود.
تیربار جبهه ششم، همیشه با شلیک سه توپ هوایی در ساعت پنج و نیم صبح به ارتش بیدار باش می داد. شاید بهتر باشد بگوییم که به تمامی مملکت بیدار باش می داد. چون سه توپ هوایی آنقدر سر و صدا ایجاد می کردند که بعد از شلیک آنها، دیگر هیچکس در فاصله پنج کیلومتری خواب نبود. زندگی روزمره ما در مجاورت اجباری با پایگاه نظامی گردان پیاده نظام چهاردهم، نظمی گلوله ای به زندگی بخشیده بود.


ادامه دارد ...